"Wat ben ik aan het doen?"
Vraagt mijn Facebookpagina me.
Dat is altijd DE vraag die gesteld wordt,
en dan haak ik meteen af.
Ik vind dat zo'n dwingende vraag.
Moet iedereen dat nou echt meteen weten,
vraag ik me dan op mijn beurt af.
Waar ik in m'n Supergoof-bloghuisje helemaal geen moeite mee heb,
om zomaar een eind weg te zwetsen.
Is/was dat op Facebook heel anders.
Ik werd er altijd een beetje kriegel van.
Verleden tijd?
Inderdaad.
Het Facebook gevoel begint te komen.
Vanmorgen zat ik, met mijn gedachten heel ergens anders,
aan m'n sterretjesquilt te werken
Er zijn 2 sterretjes-banen af,
en er moeten 2 gewone stroken tussen geplaatst worden.
Ik doe dat met behulp van Plompje,
m'n loodzware extra handje.
Enkele dagen geleden heb ik beloofd dat er een ander quiltwerkje zou komen.
Maar,
weet je,
die sterretjes kun je elke keer weer,
zo makkelijk oppakken.
En als je dat doet,....
zeuren ze meteen niet meer,...
En,...
ze zijn zo schattig en klein,...
Heb er een speld op gelegd,
dan heb jij ook enig idee van het formaat.
De komende tijd ga ik ook maar 'ns verder kijken op Facebook,
al die mailtjes van mensen die vriendjes willen worden,...
hebben me toch wel heel erg nieuwsgierig gemaakt.
Goof toch.
;o)
Zou dat het geheim van Facebook zijn?
Fijne dag allemaal,
en
